به دنبام بیا …

این ردپای دیوانه ایست که هر جا میداند با تو خاطره ای دارد به آنجا میرود و به یاد لحظه های دیدار اشک میریزد.

به دنبالم بیا…

این ردپای عاشقیست که به هوای تو سربه هوا شده است .

به دنبالم بیا ، بیا که مقصد من سرزمین عشق است ، آنجا من و تو همیشه در کنار هم خواهیم بود.

آنجا جدایی با عاشقان بیگانه هست ، عشق با من و تو هم خانه است.

آنجا روزگارش بی وفا نیست ، دلها همه بی گناه است.

به دنبال رد این پاهای خسته قدم به قدم بیا ، بیا که به امید آمدنت میروم.

بیا که به انتظار آمدنت در پایان راه نشسته ام.

این ردپای مجنونیست که به عشق لیلایش مجنون شده .

به دنبام بیا …

لحظه ای نیز خسته و دلکشته نشو ، خستگی را از دلت بیرون ، 

دلت را به پایان این راه خوش کن.

پایان راه ما ، پایان سختی هاست ، پایان سختی ها ، آغاز یک زندگیست.

یک زندگی به نام من و تو ، در یک قلب به نام عشق.

به دنبام بیا ، این ردپای من است ، اگر من پیش از تو و  بدون تو  میروم میخواهم سختی های این راه را از بین

ببرم که دیگر هیچ سدی پیش روی تو نباشد.

به نام عشق آغاز کن و به امید فردا باش که فردای ما شیرین است.

به دنبام بیا ، این ردپای همانیست که با او همسفری.

تو را دوست دارم ای عشق من ، به عشق تو این راه سخت را میروم ای همنفسم تا آخرش با تو هستم ای

زندگی ام.

به دنبالم بیا...